ก็แค่ตอนเช้าลืมเอากระเป๋าตังค์ไป พอถึงตอนจ่ายตังค์ค่าทางด่วนเท่านั้นแหละ
อ้าวเฮ้ย เป๋าตังค์หนูอยู่ไหนว๊า
ไม่รู้จะทำยังไง โกยเหรียญทั้งรถแล้วก็ไม่พออยู่ดีมีแค่ 35 บาท

ขอโทษนะคะ ขอยืมเงินหน่อยได้มั้ยคะ 5 บาท เดี๋ยวพรุ่งนี้เอามาคืน
ลุงจ่าทำหน้างง ๆ แต่ก็ส่งเงินให้รินโดยดี ใจดีจังเลยค่ะตำรวจไทยเดี๋ยวปีใหม่ให้ของขวัญนะคะ

จบลืมเรื่องแรก ขึ้นเรื่องที่สอง

ไม่มีอะไรมากแค่ลืมล๊อกรถเท่านั้นเอง
จอดรถไว้ที่สถานีรถไฟฟ้าใต้ดินศูนย์วัฒนธรรมแล้วต่อรถไฟฟ้าไปลงสามย่าน
หลังจากทำธุระอยู่นานหลายชั่วโมงด้วยความรู้สึกตะหงิด ๆ กังวลใจแปลก ๆ
เอ๊ะ เหมือนลืมอะไรซักอย่าง
พยายามกลบเกลื่อนความกังวลด้วยการเข้าใจเอาเองว่าสงสัยลืมทาโลชั่นเมื่อเช้า
กว่าจะรู้ตัวอีกทีว่าไอ้ความรู้สึกกังวลแปลก ๆ นี่คืออะไรก็อีตอนที่มาถึงรถแล้วเนี่ยแหละ
อ้าวเฮ้ย ลืมล๊อกรถ ! ดีนะไม่หาย ไม่งั้นพ่อด่าเช็ดแน่ ๆ ครับพี่น้อง  

ต่อไปเรื่องสุดท้ายของวันนี้

ระหว่างขับรถกลับบ้านรู้สึกว่า เอ๊ะ ทำไมตัวเรามันสั่น ๆ
คิดเอาเอง(อีกแล้ว)ว่าวันนี้โดนแอร์หนาว ๆ มาสงสัยจะจับไข้
ได้ยินเสียงดัง "อื๊ด ๆ" แล้วก็รู้สึกสั่น ๆ เป็นช่วง ๆ
รู้สึกใจไม่ดีกลัวตัวเองป่วยหนักเลยกะเลี้ยวรถเข้าโรงพยาบาลให้หมอตรวจมันซะเลย
ก็พอดีไอ้อาการสั่น ๆ กับ เสียงอื๊ด ๆ หยุดซะก่อนเลยรีบขับรถกลับบ้านไปหาแม่
กลับถึงบ้านเล่าให้แม่ฟัง แม่ถามรู้สึกสั่น ๆ ตอนครึ่งชั่วโมงที่แล้วรึป่าว เราก็ใช่แม่ แม่รู้ได้ไง
แม่บอกมิน่าโทรไปไม่รับขับรถอยู่นี่เอง เราเลยถึงบางอ้อ...อ้อ ตั้งโทรศัพท์เป็นสั่นไว้นี่หว่า
เล่นเอาหลอนมาตลอดทางกลับบ้านเลย ตึ่ง ตึง ตึ๊ง

แค่นี้เอง ก็แค่ลืมนิด ๆ หน่อย ๆ เห็นมะ
เรื่องแบบนี้ใคร ๆ เขาก็เป็นกัน เนอะ เนอะ เนอะ